Κεφάλαιο 2ο Στο καφέ

Πέρασε βλέπεις η ώρα γρήγορα τελικά, άργησα να το καταλάβω , ετοιμάστηκα γρήγορα και αμέσως μπήκα στο αμάξι μου και ,έβαλα πλώρη, που λένε να συναντήσω το παλαιό κολλητάρι μου. Ανεβαίνοντας προς το Μαρούσι με πιασαν οι σκέψεις ,άνοιξα την μουσική λίγο παραπάνω και με τα μάτια στον δρόμο άρχισα να βυθίζομαι σε αυτές. Το να βρίσκεσαι ξανά με ανθρώπους που είχες χαθεί έτσι ξαφνικά και χωρίς δικαιολογία είναι λίγο παράτολμο βλέπεις .Ποτέ δεν ξέρεις τι θα ακούσεις , τι θα σου πουν για την ζωή τους και πως περνάνε , βέβαια πάντα εύχεσαι να ακούς καλά νέα για αυτούς και όταν θυμάσαι ποιο παλιές στιγμές αναπολείς πολλά πράγματα από το παρελθόν.
Ο Αντρέας ήταν ο καλύτερος φίλος μου στα εφηβικά μου χρόνια και τι δεν είχαμε κάνει. Βόλτες , βόλτες παντού , αμέτρητες κραιπάλες και ξενύχτια .Είχαμε γυρίσει σχεδόν όλα τα μπαρ και τα κλαμπ της Αθηνάς τότε. Το φλερτ με το αντίθετο φύλο ήταν στα ύψη και γενικός περνούσαμε πάρα πολύ καλά. Όπως με ταξίδευαν οι σκέψεις και ανέβαινα προς τα πάνω ξαφνικά με καλέσανε από την δουλεία για να με ρωτήσουν μερικά πράγματα. Η δουλεία που έκανα τότε μου άρεσε πολύ ,δούλευα σε μια εταιρία με κινητά τηλέφωνα και ήμουν πολύ ευχαριστημένος και με τα χρήματα αλλά και με το περιβάλλον εργασίας .Μέχρι να τελειώσω με το τηλεφώνημα είχα φτάσει ήδη στο Μαρούσι και μάλιστα πάρκαρα σχεδόν κατ ευθείαν .Τυχερός ήμουν βλέπεις η ώρα ήταν ήδη περασμένες οχτώ και δεν μου αρέσει να με περιμένουν . Έπιασα το κινητό στα χέρια μου και κάλεσα τον Αντρέα να δω που βρίσκεται :
- Έλα Αντρέα ο Νίκος είμαι , μόλις πάρκαρα και αμέσως
- Χαχα, μια ζωή ήσουν άτυχος με το παρκάρισμα πως και έτσι σήμερα ε ?
- Άστα μια τόσο μωρέ , καλά είναι , που είσαι ?
- Εδώ στο καφέ μπροστά στο σταθμό.
- Εντάξει Αντρέα σε ένα λεπτό θα είμαι εκεί .
Έκλεισα το κινητό , βλέπεις γενικά είμαι άτυχος με το παρκάρισμα αλλά σήμερα ήταν διαφορετικά, πάρκαρα αμέσως και μάλιστα διπλά από το καφέ ,τόσο διπλά που έφτασα κιόλας. Ο Αντρέας καθόταν με έναν φίλο του σε ένα ακριανό τραπεζάκι και χάζευε γενικά. Σεπτέμβρης βλέπεις η καλύτερη εποχή να απολαύσεις ένα καφεδάκι το απόγευμα, σήμερα δεν έκανε ούτε ζεστή ούτε κρύο είχε την ιδανική θερμοκρασία . Φτάνοντας στο τραπέζι χαιρετήθηκα με τον Αντρέα και άρχισαν οι Συστάσεις με τον φίλο του.»Νικό , από εδώ ο Τάκης , φίλος μου» , «Τάκη , από εδώ ο Νίκος, παλαιό φιλαράκι».
Ξεκινήσαμε σχεδόν άμεσα κουβέντα μεταξύ μας κάναμε πολύ χαβαλέ ,τον Αντρέα τον ήξερα από πάλαια και δεν είχα κάποιο πρόβλημα με τα αστεία , ο Τάκης όμως φαινόταν ένταξη άτομο και δέχτηκε σχεδόν αμέσως τον χαβαλέ. Αυτό είναι καλό για τους ανθρώπους που πρωτογνωρίζεις, όταν ο άλλος ξέρει να δέχεται αλλά και να κάνει αστεία χωρίς να προσβάλει τον τιμά αλλά ταυτόχρονα παίρνει και την ταμπέλα «ευχάριστο άτομο». Αφού πέρασε καμία ώρα σχεδόν με αστεία ξεκινήσαμε τις σοβαρές συζητήσεις για τις ζωές μας . Δεν είμαι σίγουρος ποιος την ξεκίνησε πρώτος αυτήν την κουβέντα αλλά νομίζω αφορμή ήταν ένα τραγούδι που ακουγόταν από τα ηχεία της καφετέριας.
Βασικά τα καλά νέα που με έκαναν πραγματικά να χαρώ όταν ο Αντρέας μου είπε για την Αντιγόνη, μου εξήγησε ότι επιτέλους είχε σταθεροποιηθεί σε μια δουλεία , ήταν σε αυτήν έξι ολόκληρους μήνες πράγμα σπάνιο για αυτόν μιας και τις αλλάζει σαν τα πουκάμισα τις δουλείες , και ήταν έτοιμος να της ζητήσει να μείνουν μαζί. Ήθελε ο Αντρέας να μείνει μαζί της μετά από 4 χρόνια σχέσης και με αυτόν τον τρόπο θέλει να αρχίσει να την προσγειώνει λίγο στην ιδέα της συμβίωσης και του γάμου αργότερα. Σε αυτό μου φάνηκε ανένδοτος στην κυριολεξία, ήταν πολύ ευτυχισμένος με την Αντιγόνη και ήθελε να κάνει πολλά μαζί της , τον τιμά αυτό .Βεβαία εμένα αυτό μου φαινόταν σχεδόν απίστευτο, διότι τον θυμόμουν ως ένα άτομο που δεν μπορούσε να πάρει τίποτα στα σοβαρά στην ζωή του αλλά παρόλα αυτά άνθρωποι ήμαστε και τα χρόνια τρέχουν και μας αλλάζουν μαζί τους.
Η κουβέντα μετά έπεσε σε εμένα , «Νικό πώς και μόνος σου, τι έγινε με την πρώην , τι έκανες αυτά τα χρόνια που δεν τα λέγαμε « με ρώτησε ο Αντρέας . Χαμήλωσα το κεφάλι , είχαν γίνει τόσα πολλά αυτά το χρόνια ψέλλισα. Προσπάθησα και του εξήγησα μερικά πράγματα , δεν ήθελα να μάθει καθόλου για ποίο λόγο είχα εξαφανιστεί , εκείνο το κομμάτι της ζωής μου προσπάθησα και τα είχα καταφέρει να το διαγράψω από την μνήμη μου και όσο να είναι , δεν ήθελα να μιλώ για αυτό όχι γιατί ήμουν ακόμη επηρεασμένος αλλά γιατί πραγματικά όλα όσα είχα κάνει ήταν όχι του χαρακτήρα μου τελικά. Οπότε του είπα του Αντρέα ότι είχα αφοσιωθεί στην δουλεία μου και στην πρώην μου , περνάγαμε καλά το πρώτα χρόνια αλλά μετά, όταν η δουλεία που έκανα τότε δεν πήγαινε καλά , σταμάτησαν τα πολλά έξω και τα πρώτα συννεφάκια εμφανιστήκαν στην σχέση μου με την πρώην και μετά ήταν θέμα χρόνου να χωρίσουμε .
Ο Τάκης όταν τα άκουσε αυτά είπε ότι του φαίνονταν πολύ φυσιολογικά και ότι με θεώρησε εντάξει άτομο , αστειευτήκαμε με αυτόν τον χαρακτηρισμό ως άντρες και μετά ρώτησα τον Τάκη για την προσωπική του ζωή. Δύστυχος και αυτός ήταν μόνος του, μόλις είχε χωρίσει από μια όμορφη σχέση που τον κράτησε 2 χρόνια περίπου. Πέρναγε πολύ καλά από ότι μου είπε , μάλιστα πήγαινε τόσο καλά παρότι ήταν τότε 26 σκεπτόταν πολύ σοβαρά να προχωρούσε παρά περά μαζί της ,ήθελε να της προτείνει γάμο αλλά πολύ ξαφνικά η πρώην του απλά τον παράτησε θα έλεγα. Ποιο συγκεκριμένα η Πρώην του Τάκη είχε αποφασίσει πολύ ξαφνικά να τα αφήσει όλα πίσω της και ήταν έτοιμη να φύγει από την Ελλάδα για να πάει να δουλέψει σε μια πολύ μεγάλη εταιρία στην Γαλλία με πολύ καλά λεφτά. Όχι ότι τα είχε ανάγκη από ότι μου είχε εξηγήσει ο Τάκης αλλά το έκανε ποιο πολύ για τους γονείς της .Σχεδόν ανεξιγητα λοιπον έμεινε και ο Τάκης στα κρύα του λουτρού , στον «Άσσο « που λέμε, η κουβέντα του λοιπόν ήταν επί λέξει :
- Άστα να πάνε , με άφησε στον Άσσο η Ρούλα , κρίμα είμαι πολύ κολλημένος με αυτήν άσχετα εάν έχουν περάσει 3 μήνες από τότε που έφυγε,
- Δεν πειράζει - του απάντησα
- Νικό έχω ακόμα την φωτογραφία της στο κινητό μου θέλεις να στην δείξω , ο Αντρέας την είχε γνωρίσει.
- Και δεν μου τις δείχνεις ρε Τάκη , για να δούμε άξιζε τον κόπο .
Με μια απότομη κίνηση παίρνει ο Τάκης στα χέρια του το κινητό του μου ζήτησε να το δω και το πλησίασε κοντά μου , τόσο κοντά που μπορούσα να δω , μου λέει «δες κοιτά τη ωραία κοπέλα που είναι» .Πραγματικά η Ρούλα είναι πολύ ωραία κοπέλα, τον παραδέχτηκα ότι η κοπέλα είναι πολύ όμορφη , αλλά όπως γύριζε τις φωτογραφίες στο κινητό του ξαφνικά σταμάτησε σε μια φωτογραφία μιας κοπέλας, μιας πραγματικά πολύ όμορφης κοπέλας τον ρώτησα πια είναι αυτή ……….

Συνέχεια στο τρίτο κεφάλαιο .Κλίκ εδώ.

Κεφάλαιο Πρωτο 1ο . Το τηλεφώνημα

Έχετε αναρωτηθεί πότε , εάν υπάρχει μοίρα? Εάν υπάρχει αυτό που λέμε πεπρωμένο και » γραφτο» να γίνει ? Τελικά όλα αυτά μήπως είναι απλά επιλογές .Επιλογές του στιλ , εάν ναι και ή εάν όχι . Σε μπέρδεψα για αρχή ε ? Λυπάμαι αλλά προσωπικά πιστεύω πλέων ότι την μοίρα , το πεπρωμένο το (όπως εσύ θέλεις ονόμασε το) το δημιουργούμε εμείς και είναι οι επιλογές μας , τίποτα άλλο παραπάνω. Γιατί ακούγομαι απόλυτος και ξεκινώ να γράφω έτσι ? διότι πολύ απλά ίσως εάν δεν σήκωνα ένα τηλέφωνο μερικά χρόνια πριν , ίσως να μην έγραφα τίποτα από όλα τα παρακάτω , ίσως να μην συνέβαινε τίποτα από όλα αυτά ,ίσως το παρόν να ήταν πολύ πολύ διαφορετικό .


Βλέπεις σαν άντρας πάντα προσπαθώ να βγαίνω από το γρανάζι του εύκολου ,πότε δεν αναλώθηκα σε εφήμερους έρωτες και ανούσιες γνωριμίες και περιπέτειες της ώρας , της εβδομάδας η του μήνα .Που μετράω και που όχι το ξέρω πολύ καλά εδώ και χρόνια , όποτε σεβόμενος τον εαυτό μου δεν μου αρέσει να καλύπτω ανασφάλειες με αυτόν τον τρόπο , διότι πολύ απλά δεν νιώθω έτσι .

Είχα βγει από μία άτυχη σχέση αρκετό καιρό πριν και μπορώ να πω ότι η ζωή μου μετά από αρκετούς μήνες μετά τον χωρισμό είχε μπει σε ένα λούκι , σε μία απλή καθημερινότητα που λέμε. Το καλοκαίρι μόλις είχε τελειώσει , δεν είχε συμβεί τίποτα το συγκλονιστικό , καμία γνωριμία που να με εξιτάρει . Ήταν απλά ένα αδιάφορο καλοκαίρι που με βοήθησε να βρω λίγο τις ισορροπίες μου .Κάλο μου είχε κάνει για να πω και την αλήθεια.

Εκείνο το μεσημέρι ήμουν πολύ χαρούμενος ,είχα ξαναβρεθεί με ένα φιλαράκι που είχα πολλά χρόνια να τον δώ . Είναι κάλο παιδί ο Αντρέας, φιλαράκι πολλά χρόνια ! Από τα δεκαοκτώ μας κάναμε παρέα για πέντε έξι χρόνια , μετά από βλακεία μου χαθήκαμε για πολλά χρόνια και ευτυχώς ο κόσμος είναι μικρός ,και ειδικά η Αθήνα. Ο Αντρέας λοιπόν είναι από τους ελάχιστους ανθρώπους που γνώριζα μέχρι τότε πολλά χρόνια στην ζωή μου , διότι πάντα έκανα φίλους για ένα δυο χρόνια και μετά όλο και κάτι θα συνέβαινε και θα χανόμασταν . Υπολογίστε ότι όταν ξαναβρεθήκαμε ήμουν ήδη στα 28 χρόνια της ζωής μου, είχαμε χάσει εντελώς επαφές και με αυτόν αλλά και με την αδερφή του την Τόνια και σίγουρα είναι από τα άτομα, που όταν έχεις ξεμένει από παρέες ,θα σε βοηθήσει και θα σου σταθεί σαν φίλος.

Η ώρα θα ήταν ,δεν θα ήταν έξι και το τηλέφωνο που θα μου έφερνε τα πάνω κάτω χτύπησε , ανυποψίαστος εκείνη την στιγμή το πιάνω και βλέπω ότι ήταν ο Αντρέας



- Γεια σου Αντρέα , τι κάνεις ?

- Μια χαρά ρε Νικό εδώ παιδεύομαι ακόμη στην δουλεία, εσύ τι κάνεις ?

- Μια χαρά είμαι εδω σπίτι χαζεύω τηλεόραση και συζητώ με την Φωτεινή την αδερφή μου .

- Ρε τυχερέ τελείωσε ήδη για σήμερα ε ?

- Ναι Αντρέα , τελείωσα με την δουλεία νωρίς , για πες τι με ήθελες

- Να ι , Νικό το απόγευμα τι κάνεις ?

- Τίποτα , απλά θα πήγαινα γυμναστήριο , τίποτα το σημαντικό

- Να σου πω , το βραδάκι θα βγω με έναν φίλο μου στο Μαρούσι τον Τάκη , θέλεις να περάσεις να τα πούμε και λίγο , έχουμε να πούμε ένα σορό πράγματα , τόσα χρόνια είχαμε χαθεί

- Ναι Αντρέα , γιατί όχι , θα είμαι εκεί , τι ώρα ?

- Γύρω στις οκτώ έλα Νικό , όταν φτάσεις στις καφετέριες πάρε τηλέφωνο. Α και φέρε και την δίκια σου , εγώ θα είμαι με την Αντιγόνη, την θυμάσαι αυτήν ?

- Ποπό μπράβο ρε Αντρέα ακόμη με την Αντιγόνη , χαίρομαι αλλά ξέρεις , μόνος θα ανέβω στο Μαρούσι δεν είμαι με κάποια .

- Κανένα πρόβλημα φιλαράκι , σε περιμένω. Τα λέμε.

Αυτό ήταν . Το τηλέφωνο πού έλεγα ποίο πάνω . Πόσο αθώο και πόσο απλό ήταν αυτό το τηλεφώνημα ? Πόλυ μπορώ να πω ,αλλά κάποιες φόρες αυτά τα απλά είναι που μας φέρνουν τα πάνω – κάτω .

Λίγο πριν χαθούμε με τον Αντρέα μόλις που είχε γνωρίσει την Αντιγόνη, Θαυμάσια κοπέλα , του ταιριάζει και είναι από τις κοπέλες που μπορείς να επενδύσεις πάνω τους , άφοβα. Είναι αυτό που λέμε γυναίκα ισορροπημένη και χωρίς να πετάει το μυαλό τους . Είχα χαρεί πολύ όταν μου είπε ότι ήταν ακόμη ο Αντρέας με την Αντιγόνη , πραγματικά είχα χαρεί πολύ . Μετά το τηλεφώνημα σιγά σιγά έπρεπε να αρχίσω να ετοιμάζομαι, ώρα για καφέ και κουβέντα με ένα παλαιό φιλαράκι, τι καλύτερο …..

Συνέχεια στο Δευτερο κεφάλαιο κλίκ εδω